“Tut ki vurulmuşumAşktan ve kandan bir damla olmuşumBir saçlarının rüzgarınaBir de ağzının kıyılarına konmuşumHangi dalga silebilir beni sendenHangi kasırga koparabilirBen saç tellerinde bir ezgi olmuşumCoşkuların her şahlanışındaSana deprem deprem susmuşumVe sana susmaktan inan ki yorulmuşumYeter olsun gözlerinde ışık fırtınasıSözlerinde baskı yasası yeterHangi kavgayı özlesem suskunum sana….“Adnan YücelKaç suskunluk yaşadık hayatımızda? Kaç gece uykusuz ve suskun

Read article →

“Değişir rüzgarın yönüSolar ansızın yapraklar;Şaşırır yolunu denizde gemiBoşuna bir liman arar;Gülüşü bir yabancınınÇalmıştır senden sevdiğini;İçinde biriken zehirSadece kendini öldürecektir;Ölümdür yaşanan tek başınaAşk iki kişiliktir.“Ataol Behramoğlu Hayatın içinde sevdayla büyüyen kaç canlı yalnız yaşayabilir, içindeki sevdayı bir nehire doğru akıtmadan onun kavurucu sıcaklığından kurtulabilir mi? Dile getirmeden sevdasını, aşkını yaşamını ne kadar sürdürebilir? Hani şair de

Read article →

“Duygular yeniden yağacak kıvamdaVe yürekİmgeleri en ulaşılmaz doruğundaEy her şeye bitti diyenler,Korkunun sofrasında yılgınlık yiyenler!Ne kırlarda direnen çiçeklerNe kentlerde devleşen öfkelerHenüz elveda demediler….” Adnan Yücel Duygu dedik adına, çocuktu duygularımız öyle saf, öyle sade ve yalındı ki, dünyaya farklı bakardı gözlerimiz, yüreğimiz sadece sevgiyi hisseder sevgiyi yansıtırdı. Hangi çocuk yüreği öfke ve kin besleyebilir ki?

Read article →

Sil baştan korkularınıSar cesaretle yürek bilinciniEllerin yitirmesin güzellikleriUçup gitmesin sabah yeli gibiBırakırsan gözlerini anlamsızlığaBulamazsın parıldayan ışığıYerleşmesin gözlerine korkunun anlamsızlığı01.04.2003 Korkularımız… Hepimizin bir yerde çıkacak olan farklı bir duygu yoğunluğu… Bazen bu bir ölüm olur, sevdiğimiz, yüreğini hep yanı başımızda hissettiğimiz birinin ölümünün yaratacağı korku; bazen düşüncelerimizi açıklamaktan korkarız çünkü önce onun bize ne götürüp ne

Read article →

Neyi yaşıyoruz şu andaNelerle sığmıyoruz dünyayaAşktan Öfkeye geçiriyoruz birdenbireSevinçten üzüntülereDurgunluktan coşkulara koşuyoruzCoşkulardanMutsuzluğa gömülüyoruz sessizceVe yaşıyoruz böylece her yılıKoskoca bitmez bir saniyedeBu çelişkili yürüyüşler içindeBizden ne kalır ki geriyeBir ölenle ölebilmekBir gülenle gülebilmekMutluluğuna sevinmek insanlığınKan ağlamak ölümlerineVe Afrika’lı kapkara bir acıyıDuyabilmek bembeyaz yüreğimizde .Adnan YücelArtık öyle bir hal aldı ki doğa bir günde dört mevsimi birden

Read article →