Acılar olgunlaştırır derler
Acıyla yoğrulan yaşamlar için
Hayatın dehlizleri için
Kalbin sızlayan kristalleri
Kardelen direncini yitiriyor
Bu neyin acısı
Bu neyin olgunluğu
Hani aşk demişti yaşamın bütün ustaları
Aşk ile bakabilmek yarına
Aşk ile kucaklamak sevgilini
Aşk ile koklamak çiçeği
Aşk ile dalgalanmak sularda
Kaybolmadan, yok olmadan
Yarım kalıyorum
Bir almanın gövdeden ayrılan dilimi gibi
Bir nehrin okyanustan ayrılışı gibi
Yüreğim kopuyor bir bulut misali
Bir damla yağmur oluyorum
Ağaçtan düşen bir yaprak ki,
Sarının bütün solgun renklerini almış
Oysa ne çok anlam yüklemiştim
Gökyüzünün maviliği benimdi
Mavilik karanlığı aydınlatan özlemimdi
Bembeyaz bulutlar düşlerim
Sen olan, seninle olan
Oysa görememişim denizin dalgasını
Kulaçlarım yarım kaldı
Yarım kaldı
Parmaklıklar arkasından uzanan ellerim
Senin denizinde boğuldu
Okyanus dalgalı
Okyanus acımasız
Durmuyor fırtınası
Kabarıp içime vuruyor yine
Susmuyor rüzgarın ıslığı
Yelkenler gecenin karanlığında kayboluyor
Kayboluyor yakamozların orta yerinde
Sadece dokunmak istedim
O dupduru gözlerine
Dokunmak istedim
Sevda yüklü sözlere
Dokunmak istedim
Bana beni anlatan yüreğine
Dokunamadım
Saramadım
Sadece kırıldım
Sularca kırıldım
Sen suyun kırılganlığına tanıklık ettin mi?
Çiçeğin gülüşünü gördün mü?
Güneşin serinliğini içine çektin mi?
Gökyüzü bağrını açıp
İndi mi kuytu yüreğine
Denizin derinliği nedir
Gözlerinle kaybolabilir misin dalgalarında
Bir tek başıma iki kişi olmaya çalışıyorum
Ne kadar zor tahmin bile edemezsin
Yaşamda anlam bulmayan sahneleri
Kendi kendinle yaşamak
Kahvenin tüten dumanı
İnsanların anlamadığım sesleri
Denizin orta yerinde
Boğazın serin sularında
Ve arkadan bir müzik sesi
Ahmet Kaya’ dan
… Ya derdime derman…
06.04.2014
İkarusca Yaşamak 
Yorum bırakın